tag:blogger.com,1999:blog-66120804157500711202011-08-01T11:44:27.798-07:00xACIDWEEDxhttp://www.blogger.com/profile/13135632830796675706noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-6612080415750071120.post-2541222976279358102009-10-18T07:08:00.000-07:002009-10-18T07:56:40.000-07:00<span style="color:#ff0000;">*โปรดเติมคำลงใน "..." แทนสรรพนามบุรุษที่1<br />ดิฉัน หากอยากได้อารมณ์เหมือนอ่านงานวิชาการ<br />เรา เบๆไป อันนี้ผู้เขียนไม่ชอบเท่าไร<br />ข้า ได้อารมณ์ย้อนยุคไปสมัยชิงชัง</span><br /><span style="color:#ff0000;">ข้าพเจ้า ออกแนววิทยานิพนธ์</span><br /><span style="color:#ff0000;">กู หยาบคายและเป็นกันเอง แต่ไม่เหมาะกับผู้อ่านบางท่าน<br /></span><br />ตั้งแต่เริ่มมีบล๊อกมานี้ก็เริ่มสนุกกับการพิมพ์ตัวอักษรบนจอมากกว่าจะนั่งขีดเขียนอะไรลงกระดาษ<br />ซึ่ง...กลับมานั่งคิดดู ก็นึกไม่ค่อยออกว่าตอนไหนที่...เขียนทุกสิ่งทุกอย่างที่อยากเขียนลงกระดาษ<br />นึกไปนึกมา ก็น่าจะเป็นช่วงสมัยม.2-ม.-3<br />เพราะเป็นช่วงที่...ติสท์แดกชิบหาย แต่ตอนนี้ก็ทำไดอยู่นะ<br />ตอนแรกสุดเลยทำที่diaryclub ต่อมาทำสตอรี่ไทย<br />ช่วงนั้นติสท์แดกมากจริงๆ อ่อนไหวไร้สาระแบบไม่มีเหตุผล<br />วันๆไม่เข้าเรียน เอาเวลามานั่งวาดรูป เขียนอะไรบ้าบอลงไปในนั้นเยอะไปหมด<br />แต่ถึงอย่างนั้นก็ยงอัพไดเป็นบ้าเป็นหลังเหมือนกัน<br /><br />สรุปคือตอนนี้...ว่าง<br /><br />แล้วทุกครั้งที่เขียนหรือพิมพ์ ก็จะอดไม่ได้ที่จะแตกประเด็นไปได้เรื่อย<br />ชนิดที่ว่าไม่มีคำว่าม้วนเดียวจบ<br /><br />ในสมัยนั้นมันก็มีแรงบันดาลใจบางอย่างในการเขียนอยู่<br />วัยแบบนั้นมันก็คงไม่พ้น "ความรัก"<br />จนถึงวันนี้ ...ก็ยังนึกถึงเขาอยู่<br />ถ้าหากไม่มีคนคนนั้น ...ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะมานั่งทำอะไรแบบนี้อยู่มั้ย<br />อาจจะไปแว้นรถหรือเป็นสก๊อยไปเลยก็ได้ ใครจะรู้?<br />ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่เหมือนกัน แต่ถึงทุกวันนี้ก็ยังอยากขอบคุณ ที่ถึงแม้เขาจะไม่ได้ให้อะไร...เลยให้แง่ของนามธรรม<br />แต่ความรู้สึกงดงามบางอย่าง ที่ทั้งทำให้ทีความสุข หรือเจ็บปวด มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้...เริ่มสนุกกับการเขียน<br />ทำให้เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน ทุกสิ่งทุกอย่างลงในอะไรก็ตามที่เขียนลงไปได้<br /><br />ช่างมันเถอะ ถ้า...จะต้องเจ็บปวดอยู่บ้าง<br />แต่ถ้าสิ่งที่เธอตอบแทนให้คือการเขียนที่...ทำได้ในขณะนี้<br /><br /><br />รักเหมือนเป็นหนังสือ ที่ต้องอ่าน<br />อนาคตคือจุดหมายจากเมื่อวาน<br />บันทึกถ้อยคำที่ทรมาน<br />และมันก็ทำให้เข้าใจการเปลี่ยนแปลง<br /><br />บางครั้งรักเปรียบเหมือนแสงตะวัน<br />ที่ทำให้โลกเกิดเงาบนพระจันทร์<br />มันคือ ปรากฏการณ์ ของกันและกัน<br />เจ็บปวดสุขสันต์ก็ต้องจดจำเอาไว้<br /><br />อย่าลืมความสำคัญของวันเก่า<br />วันที่ร้อนมีเธอผ่อนคลาย<br />อย่าลืมความสำคัญของคนเก่า<br />คนที่สอนให้ได้รู้จัก ว่ารักเป็นเหมือนรอยสัก<br />เจ็บปวดแต่งดงาม…<br /><br />เราจะมองตัวเองในวันที่ไม่มีใคร<br />อาจเจอคนที่รู้จัก ที่ฝังลงในส่วนลึกของจิตใจ<br /><br /><object height="80" width="315"><param name="movie" value="http://www.ijigg.com/jiggPlayer.swf?songID=V24BDEDGPD&amp;Autoplay=1"><param name="scale" value="noscale"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.ijigg.com/jiggPlayer.swf?Autoplay=1&songID=V24BDEDGPD" width="315" height="80" scale="noscale" wmode="transparent"></embed></object><br /><a href="http://www.hi5song.com/" target="_blank">หา โค้ดเพลงhi5 : hi5 song code search</a><br /><br />POST SCRIPT<br />-แรงบันดาลใจก็มีอยู่เรื่อยๆนะ แต่ตอนนี้แรงบันดาลใจหลักจะป่วยอยู่<br />-เหมือนจะป่วยเหมือนกัน เนื้อคู่จริงๆเลย ๕๕๕<br />-เพลงติดมั้ย????<br />- "อย่าลืมความสำคัญ ของคนก่อน คนที่สอนให้ได้รู้จัก ว่ารักเป็นเหมือนรอยสัก เจ็บปวดแต่งดงาม"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6612080415750071120-254122297627935810?l=xacid-weedx.blogspot.com' alt='' /></div>xACIDWEEDxhttp://www.blogger.com/profile/13135632830796675706noreply@blogger.com0