•ฉันเขียน และเขียน และเขียน และเขียน และเขียน และ...•

*โปรดเติมคำลงใน "..." แทนสรรพนามบุรุษที่1
ดิฉัน หากอยากได้อารมณ์เหมือนอ่านงานวิชาการ
เรา เบๆไป อันนี้ผู้เขียนไม่ชอบเท่าไร
ข้า ได้อารมณ์ย้อนยุคไปสมัยชิงชัง
ข้าพเจ้า ออกแนววิทยานิพนธ์
กู หยาบคายและเป็นกันเอง แต่ไม่เหมาะกับผู้อ่านบางท่าน

ตั้งแต่เริ่มมีบล๊อกมานี้ก็เริ่มสนุกกับการพิมพ์ตัวอักษรบนจอมากกว่าจะนั่งขีดเขียนอะไรลงกระดาษ
ซึ่ง...กลับมานั่งคิดดู ก็นึกไม่ค่อยออกว่าตอนไหนที่...เขียนทุกสิ่งทุกอย่างที่อยากเขียนลงกระดาษ
นึกไปนึกมา ก็น่าจะเป็นช่วงสมัยม.2-ม.-3
เพราะเป็นช่วงที่...ติสท์แดกชิบหาย แต่ตอนนี้ก็ทำไดอยู่นะ
ตอนแรกสุดเลยทำที่diaryclub ต่อมาทำสตอรี่ไทย
ช่วงนั้นติสท์แดกมากจริงๆ อ่อนไหวไร้สาระแบบไม่มีเหตุผล
วันๆไม่เข้าเรียน เอาเวลามานั่งวาดรูป เขียนอะไรบ้าบอลงไปในนั้นเยอะไปหมด
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยงอัพไดเป็นบ้าเป็นหลังเหมือนกัน

สรุปคือตอนนี้...ว่าง

แล้วทุกครั้งที่เขียนหรือพิมพ์ ก็จะอดไม่ได้ที่จะแตกประเด็นไปได้เรื่อย
ชนิดที่ว่าไม่มีคำว่าม้วนเดียวจบ

ในสมัยนั้นมันก็มีแรงบันดาลใจบางอย่างในการเขียนอยู่
วัยแบบนั้นมันก็คงไม่พ้น "ความรัก"
จนถึงวันนี้ ...ก็ยังนึกถึงเขาอยู่
ถ้าหากไม่มีคนคนนั้น ...ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะมานั่งทำอะไรแบบนี้อยู่มั้ย
อาจจะไปแว้นรถหรือเป็นสก๊อยไปเลยก็ได้ ใครจะรู้?
ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่เหมือนกัน แต่ถึงทุกวันนี้ก็ยังอยากขอบคุณ ที่ถึงแม้เขาจะไม่ได้ให้อะไร...เลยให้แง่ของนามธรรม
แต่ความรู้สึกงดงามบางอย่าง ที่ทั้งทำให้ทีความสุข หรือเจ็บปวด มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้...เริ่มสนุกกับการเขียน
ทำให้เขียน เขียน เขียน เขียน เขียน ทุกสิ่งทุกอย่างลงในอะไรก็ตามที่เขียนลงไปได้

ช่างมันเถอะ ถ้า...จะต้องเจ็บปวดอยู่บ้าง
แต่ถ้าสิ่งที่เธอตอบแทนให้คือการเขียนที่...ทำได้ในขณะนี้


รักเหมือนเป็นหนังสือ ที่ต้องอ่าน
อนาคตคือจุดหมายจากเมื่อวาน
บันทึกถ้อยคำที่ทรมาน
และมันก็ทำให้เข้าใจการเปลี่ยนแปลง

บางครั้งรักเปรียบเหมือนแสงตะวัน
ที่ทำให้โลกเกิดเงาบนพระจันทร์
มันคือ ปรากฏการณ์ ของกันและกัน
เจ็บปวดสุขสันต์ก็ต้องจดจำเอาไว้

อย่าลืมความสำคัญของวันเก่า
วันที่ร้อนมีเธอผ่อนคลาย
อย่าลืมความสำคัญของคนเก่า
คนที่สอนให้ได้รู้จัก ว่ารักเป็นเหมือนรอยสัก
เจ็บปวดแต่งดงาม…

เราจะมองตัวเองในวันที่ไม่มีใคร
อาจเจอคนที่รู้จัก ที่ฝังลงในส่วนลึกของจิตใจ


หา โค้ดเพลงhi5 : hi5 song code search

POST SCRIPT
-แรงบันดาลใจก็มีอยู่เรื่อยๆนะ แต่ตอนนี้แรงบันดาลใจหลักจะป่วยอยู่
-เหมือนจะป่วยเหมือนกัน เนื้อคู่จริงๆเลย ๕๕๕
-เพลงติดมั้ย????
- "อย่าลืมความสำคัญ ของคนก่อน คนที่สอนให้ได้รู้จัก ว่ารักเป็นเหมือนรอยสัก เจ็บปวดแต่งดงาม"